ลูกลงหลุมไม่ได้มาจากโชค แต่มาจากท่ายืนที่นิ่ง จุดเล็งที่ชัด และน้ำหนักมือที่พอดี ทั้งสามอย่างฝึกได้ในไม่กี่หลุมแรก ด้านล่างคือทริคที่มือใหม่ใช้ได้ทันที ตั้งแต่ก่อนจับไม้จนถึงพัตต์สุดท้าย
ควรยืนและจับไม้แบบไหนถึงจะตีแม่น
ยืนกางเท้าประมาณความกว้างไหล่ งอเข่าเล็กน้อย ก้มตัวให้ตาอยู่เหนือลูกพอดี จับไม้สองมือแบบหลวม ๆ ไม่บีบแน่น แล้วแกว่งไม้จากหัวไหล่เหมือนลูกตุ้มนาฬิกา ข้อมือนิ่ง ตัวนิ่ง ขยับแค่แขนกับไหล่
ความผิดพลาดที่เจอบ่อยที่สุดคือการสะบัดข้อมือ หน้าไม้จะบิดตอนกระทบลูก ลูกเลยเฉออกข้างทั้งที่เล็งถูกแล้ว ลองนึกว่าแขนสองข้างกับไหล่เป็นสามเหลี่ยมที่ห้ามเสียรูป แล้วแกว่งไปพร้อมกันทั้งชุด
วางลูกไว้กลางระหว่างเท้า หรือเยื้องไปทางเท้าหน้านิดหน่อย หน้าไม้ต้องตั้งฉากกับทิศที่จะตีเสมอ ก่อนตีให้ก้มดูหน้าไม้หนึ่งครั้ง ถ้าหน้าไม้เอียง ลูกจะไปทางที่หน้าไม้ชี้ ไม่ใช่ทางที่ตามอง
เล็งยังไงให้ลูกวิ่งตรงเข้าหลุม
อย่าเล็งที่หลุมโดยตรง ให้เลือกจุดเล็ก ๆ บนพื้นห่างจากลูกไปประมาณหนึ่งช่วงไม้ ที่อยู่บนแนวลูกไปหลุมพอดี เช่น ใบไม้ รอยบนพื้น หรือขอบสีที่ต่างกัน แล้วตีให้ลูกวิ่งผ่านจุดนั้น เป้าใกล้เล็งง่ายกว่าเป้าไกลมาก
สายตาคนเรากะแนวระยะใกล้ได้แม่นกว่าระยะไกล พอลูกวิ่งผ่านจุดเล็ก ๆ นั้นตรง ๆ เส้นทางที่เหลือก็มักจะตรงตามไปด้วย
อีกทริคคือยืนดูแนวจากด้านหลังลูกก่อนเข้าไปตั้งท่า มองจากหลังลูกไปหาหลุมจะเห็นเส้นทางทั้งหมดในครั้งเดียว พอเข้าไปยืนแล้วไม่ต้องเงยหน้าดูหลุมซ้ำหลายรอบ เพราะทุกครั้งที่หันหัว ไหล่ก็ขยับตามไปด้วย
ทำไมตีแรงไปทุกครั้ง และคุมน้ำหนักมือยังไง
มือใหม่แทบทุกคนตีแรงเกินเพราะกลัวลูกไปไม่ถึง วิธีแก้คือแกว่งไม้ไปหลังและไปหน้าในระยะเท่ากัน ไม่เร่งตอนกระทบลูก ถ้าระยะไกลก็แค่แกว่งไม้ไปหลังให้ยาวขึ้น ไม่ต้องกระแทกให้แรงขึ้น จังหวะเท่าเดิมทุกพัตต์
ตั้งเป้าให้ลูกที่พลาดหลุมหยุดเลยไปเพียงนิดเดียว ลูกที่ไปไม่ถึงหลุมไม่มีโอกาสลงเลย ส่วนลูกที่แรงจนเลยไปไกลจะเหลือพัตต์ยาวกว่าเดิม ระยะที่ดีคือเลยหลุมไปประมาณความยาวหัวไม้
ช่วงหลุมแรก ๆ ให้สังเกตว่าลูกวิ่งบนพื้นเร็วหรือช้าแค่ไหน ความเร็วพื้นอาจต่างกันไปตามความชื้นของวัน พอจับความเร็วได้แล้ว หลุมที่เหลือจะง่ายขึ้นเยอะ
อ่านเนินและใช้ขอบสนามยังไง
ถ้าพื้นลาด ลูกจะไหลไปทางต่ำเสมอ ให้เล็งเผื่อไปทางสูงกว่าหลุม ยิ่งตีเบา ลูกยิ่งเลี้ยวมาก ส่วนขอบสนามใช้เด้งได้เหมือนโต๊ะพูล มุมที่ลูกกระทบขอบจะเท่ากับมุมที่ลูกเด้งออก เลือกจุดบนขอบให้ดีแล้วขอบจะพาลูกไปเอง
วิธีอ่านเนินที่ง่ายที่สุดคือย่อตัวลงมองระดับพื้นจากด้านหลังลูก หรือดูว่าลูกของเพื่อนที่ตีก่อนไหลไปทางไหน มือใหม่มักลืมใช้ข้อมูลนี้ทั้งที่เห็นอยู่ตรงหน้า
ถ้าต้องตีเลี้ยวมุม ลองนึกภาพว่ามีหลุมอยู่ในกระจกหลังขอบ แล้วเล็งตรงไปที่หลุมในกระจกนั้น จุดที่เส้นเล็งตัดขอบคือจุดที่ควรให้ลูกกระทบ ใช้น้ำหนักกลาง ๆ เพราะลูกจะเสียความเร็วไปบ้างตอนชนขอบ
ถ้าเจอสิ่งกีดขวางหรือทางลาด ควรเล่นแบบไหน
อย่าเล่นท่ายากตั้งแต่ไม้แรก ถ้าทางตรงมีสิ่งกีดขวาง ให้ตีไปยังจุดที่ปลอดภัยก่อน แล้วค่อยพัตต์สั้นเข้าหลุมในไม้ที่สอง สองไม้ที่ชัวร์ดีกว่าลุ้นไม้เดียวแล้วจบที่สี่ไม้ ส่วนทางลาดขึ้นต้องเพิ่มน้ำหนักให้ลูกขึ้นไปถึง
มินิกอล์ฟวัดกันที่ความสม่ำเสมอตลอด 18 หลุม ไม่ใช่ช็อตเท่ช็อตเดียว คนที่ชนะเพื่อนมักเป็นคนที่ไม่มีหลุมพังเลย มากกว่าคนที่ลงไม้เดียวได้สองสามครั้ง ถ้ายังไม่แน่ใจเรื่องกติกาพื้นฐาน อ่านต่อได้ที่พื้นฐานมินิกอล์ฟสำหรับมือใหม่
ทริคทั้งหมดในตารางเดียว
| เรื่อง | ทริค |
|---|---|
| ท่ายืน | ตาอยู่เหนือลูก เข่างอเล็กน้อย ตัวนิ่ง |
| การแกว่งไม้ | ใช้ไหล่ ข้อมือนิ่ง ไปหลังและไปหน้าเท่ากัน |
| การเล็ง | เลือกจุดเล็กบนพื้นหน้าลูก แล้วตีผ่านจุดนั้น |
| น้ำหนักมือ | ให้ลูกเลยหลุมไปนิดเดียว ดีกว่าไปไม่ถึง |
| เนิน | เล็งเผื่อไปทางสูง ลูกไหลลงทางต่ำเสมอ |
| ขอบสนาม | มุมเข้าเท่ากับมุมออก เหมือนโต๊ะพูล |
| ในสนาม | 18 หลุมในสวน หนึ่งรอบประมาณ 1 ถึง 2 ชั่วโมง |
เล่นยังไงไม่ให้แพ้เพื่อนขาด
ใช้หลุมแรก ๆ จับความเร็วพื้น ทำท่าเดิมซ้ำทุกพัตต์ และเล่นปลอดภัยในหลุมยาก แค่นี้ก็สู้คนที่เคยเล่นมาก่อนได้แล้ว ที่เหลือคือใจเย็น อย่ารีบตีตอนเพื่อนแซว เพราะจังหวะที่เร่งคือจังหวะที่พลาดง่ายที่สุด
ถ้ากลุ่มมีทั้งคนเก่งและมือใหม่ปนกัน การให้แต้มต่อช่วยให้เกมสนุกจนจบหลุมสุดท้าย อ่านไอเดียได้ที่เล่นมินิกอล์ฟหลายวัยให้แฟร์ สนามเปิดทุกวัน 9 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น จบรอบแล้วนั่งพักในร่มกับเครื่องดื่มเย็นหรือไอศกรีม แล้วต่อด้วยบอร์ดเกม cornhole หรือจานร่อนในสนามหญ้าเพื่อแก้มือกันอีกรอบก็ได้