เลี้ยงส่งเพื่อนร่วมงานที่ไหนดีในเชียงใหม่ จัดให้สนุกกว่านั่งกินอย่างเดียว

งานเลี้ยงส่งส่วนใหญ่จบที่โต๊ะอาหาร คนที่นั่งติดกันได้คุยกัน ส่วนคนปลายโต๊ะได้แค่ยิ้มส่งแก้ว ถ้าอยากให้วันสุดท้ายของเพื่อนร่วมงานมีเรื่องให้เล่าต่อ ลองเพิ่มกิจกรรมที่ทุกคนลุกขึ้นมาเล่นด้วยกัน แล้วค่อยนั่งกล่าวลากันทีหลัง

เลี้ยงส่งเพื่อนร่วมงานที่ไหนดีในเชียงใหม่ ถ้าไม่อยากนั่งกินอย่างเดียว

ร้านอาหารดี ๆ ในเชียงใหม่มีเยอะ แต่ปัญหาของงานเลี้ยงส่งคือคนจากต่างแผนกมักนั่งจับกลุ่มเดิม คนที่กำลังจะย้ายงานหรือเกษียณได้คุยแค่กับคนรอบโต๊ะ กิจกรรมที่ต้องเดินไปด้วยกันเป็นกลุ่มช่วยสลับคู่คุยไปเองโดยไม่ต้องจัดที่นั่ง ถ้าเคยจัดงานบริษัทแบบนี้มาแล้ว ดูไอเดียเพิ่มเติมได้ในบทความปาร์ตี้ปีใหม่บริษัทแบบละลายพฤติกรรม

ทำไมกิจกรรมกลุ่มถึงเหมาะกับงานเลี้ยงส่งหรืองานเกษียณ

งานเกษียณมีอีกเรื่องที่ต้องคิด คือคนในงานอายุต่างกันมาก พนักงานใหม่กับหัวหน้าที่ทำงานมาทั้งชีวิตต้องสนุกกับสิ่งเดียวกันได้ มินิกอล์ฟไม่ได้วัดกันที่แรงหรือความเร็ว ใครเล็งแม่นกว่าก็ชนะ หลายครั้งคนที่ได้คะแนนดีที่สุดกลับเป็นคนที่ไม่มีใครคาดไว้ และนั่นมักกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนเล่าต่อหลังจบงาน

พามาทั้งแผนกต้องจองล่วงหน้าไหม

การทักมาก่อนช่วยให้วันจริงไม่สะดุด บอกจำนวนคนคร่าว ๆ กับช่วงเวลาที่อยากมาก็พอ ฝั่งผู้จัดเองควรเตรียมเรื่องเล็ก ๆ ไว้ล่วงหน้าด้วย เช่น แบ่งทีมไว้ก่อน นัดเวลาออกจากออฟฟิศให้ชัด และเตรียมของที่ระลึกหรือการ์ดอวยพรติดมือมา

ควรจัดช่วงไหน และใช้เวลานานเท่าไหร่

หลายบริษัทเลือกปิดงานครึ่งวันบ่ายในวันสุดท้ายของเพื่อนร่วมงาน แล้วพากันออกจากออฟฟิศมาเลย ข้อดีคือไม่กินเวลาหลังเลิกงานของใคร และคนที่ต้องรีบกลับไปรับลูกก็ร่วมงานได้ ถ้าอยากจัดวันหยุดสุดสัปดาห์แทน ช่วงเช้าอากาศยังไม่ร้อนมาก เล่นสบายกว่ากลางวัน

จัดลำดับงานยังไงให้มีช่วงกล่าวลา

ลำดับนี้ได้ผลเพราะคำอำลาจะอบอุ่นกว่าเมื่อทุกคนเพิ่งมีความทรงจำร่วมกันสด ๆ ระหว่างเล่นลองแบ่งทีมเล็ก ๆ แบบคละแผนก ให้คนที่กำลังจะจากไปเป็นกัปตันหรือเป็นกรรมการตัดสินเวลามีหลุมที่เถียงกัน หลังจบรอบ ใครยังไม่อยากกลับมีเกมสนามหญ้าให้เล่นต่อ อ่านวิธีเล่นได้ในบทความคอร์นโฮล จานร่อน และเกมในสวน

คนที่ไม่ชอบกีฬาจะเบื่อไหม

ทุกออฟฟิศมีคนที่ไม่ถนัดกิจกรรมกลุ่ม งานแบบนี้ไม่บังคับใคร ไม่ต้องเปลี่ยนชุด ไม่ต้องเหงื่อท่วม และไม่มีใครต้องออกไปยืนแสดงอะไรต่อหน้าคนอื่น เพื่อนร่วมงานที่ใกล้เกษียณก็เดินเล่นได้ตามจังหวะของตัวเอง ไม่มีใครเร่ง ไม่มีใครต้องตามให้ทัน